Multo

- M U L T O -

(iginuhit ni Leeh)

Ayoko ng ganitong pakiramdam
                may mga multo ng nakaraan
                                   hinahabol nila ako
                ayaw nila akong

tigilan.

 

 


Sinisira nila ang tapang ko
                Dinudurog pati puso ko
                                   Bumibilis ang bawat pintig
                Ninanakaw ang labis na

pag-ibig.

 

 

 

Mali man ang aking pakiramdam
                Hindi ko ito maiwasan
                             Kasalanan ko ito
                Kulang pa ako sa


tapang.
           

Tanga

Nakakatawa

Sapagkat sila’y

mga tanga

Tanga para ako’y

Isiping tanga din

tulad nila

Iisipin nilang hindi ko

pa naiisip

Ang kanilang hinuha

ang ideyang

sa akin

lang naman nila

nakuha

Ipinagmamalaki ang

tagal sa lipunan

Ngunit kung umarte

naman ay

Masahol pa sa sanggol

na walang alam

Mas mangmang

Sila

Kung akala nilang

Ako’y mangmang din

Tulad nila

Hindi 'yun totoo, ako ang totoo

          Nagmamadali at ‘di magkanda-ugaga sa paglakad na patakbo sa iskinita papunta sa aming bahay. Malakas ang kaba sa dibdib sa galit, nanlilisik ang mga mata, hindi pinapansin ang sinumang madaanan. Papalapit sa garahe, isang lalaki ang nasalubong ko na siguradong nanggaling sa aming bahay at alam kong siya ay kanyang kaibigan. Tumigil siya sa paglakad nang makita niya ako. Hindi pa man ako nagsasalita pero nakuha niya na kaagad ang tanong ng aking mga mata.

“O-Oo, a-andun silang dalawa, nakita ko sila, magkahawak ng kamay at nakasandal pa nga sa balikat si …”