Minsan gusto ko pumunta sa malayo, pumunta sa isang lugar na iilan lang ang mga tao, yung hindi magulo, hindi maingay, yung malayo sa mata ng mga nakakikilala sa akin. Sa isang parke siguro, na may upuan sa bawat gilid, na kung saan ako mauupo. Dapat iyon ay gabi, at ang mamamasdan ko ang ganda ng ilaw na galing sa mga poste, ang ilaw na nagmumula sa buwan, at matatanaw din ang mga bituin na nagkalat sa kalangitan. Baka lumiwanag at gumaan din ang aking pakiramdam.
Minsan kasi gusto ko
'Cause I want to know
How perfectly our
Hands fit together
Just hold my hand
For me to feel
The warmth of
Your skin
Hold my hand
Anywhere you go
And promise me that
You’ll
never let me go.
Siguro
nagtataka kayo kung bakit nag-iba ang pangalan ko dito sa blog ko, nung
December pa nga ito. Kagagawan kasi 'yun ni GMAIL, hindi na kasi niya
pinahintulutan na palitan at muling ibalik ang tunay kong pangalan... after 3
years pa daw ako maaaring magpalit muli .. kaya steady na sa “Jdeuhg Ehekag”
ang user name ko - siyet!!
Iyon
din ang dahilan kung bakit mahigit dalawang buwan akong hindi nakapagsulat at
nakapag post dito sa aking blog. Walang tula.. o kahit random post man lang ..
Nasira ang buong sistema ko sa pagsusulat, nahirapan akong ibalik muli ang
aking sigla at interes sa paglikha ng mga akda. Ni ang tumingin o sumilip ng
ibang blog ay hindi ko rin nagawa. Paano ba naman kasi naalala ko lang yung
dahilan kung bakit ko pinalitan ito. Kasi ang totoo ay mayroon pang ibang
dahilan kung bakit ko pinalitan ang username ko, nahalata rin marahil ng iba
kong mambabasa dahil sa huling post ko.. Pero hindi ko na masyadong
ipapaliwanag pa ang iba pang dahilan kung bakit. Ayoko narin kasing sariwain pa.
